Oud-politicus en hoogleraar Eric Smaling heeft in 2015 met ongeveer honderd wetenschappers gewerkt aan een veelomvattend rapport over honger en armoede. <\/p>" } , { "identifier": "element_588980", "type": "modularcontent", "gkzindexmanual": { "title": "", "gkz_content_id": ["1042259"] } } , { "type": "text", "html": "
In dit onderzoek werd gekeken naar hoe voedsel wordt verbouwd, verwerkt, verhandeld en gegeten. ‘We kunnen het huidige voedselsysteem vergelijken met een tanker die richting de kliffen vaart. We moeten nu de richting van deze tanker veranderen om een crash te voorkomen’, aldus Smaling. <\/p>
We kennen de 2050-feiten inmiddels wel: op dit moment is er al een te grote bevolkingsgroep die in armoede en honger leeft en deze groep wordt alsmaar groter. De wereldwijde voedselproductie zou met 40 tot 60 procent moeten toenemen om deze groeiende wereldbevolking van eten te voorzien in 2050. De focus in het onderzoek uit 2015 ligt op voedselproductie: waar en hoe? <\/p>
Professor Ken Giller is door Eric Smaling naar Wageningen gehaald en heeft als professor Plant Productie Systemen zo’n 30 jaar ervaring met landbouw in Afrika. Hij is enorm gedreven om de Afrikaanse boeren te helpen met hun productie. In die 30 jaar is de bevolking verdubbeld en er vindt nog een verdubbeling plaats in de komende 20 jaar. Giller schrijft in 2018 over zijn hoop en is ervan overtuigd dat de juiste investeringen de Afrikaanse landbouw<\/a> van de grond kan krijgen. Denk hierbij aan andere gewassen of het beïnvloeden van de bodemkwaliteit. <\/p>2021: waar staan we nu? <\/h2>